Złowroga prawda zawsze leży pośrodku. Ale przecież nie powinniśmy się przejmować takimi drobiazgami, jak domysły i niedopowiedzenia. Poza tym po co się domyślać i zastanawiać, jak można po prostu zapytać. Wystarczy trochę odwagi, by wysłuchać odpowiedź. I choć często się boimy tej odpowiedzi, bo wyznawanie zasady "lepiej się miło zaskoczyć, niż boleśnie rozczarować" często powoduje, że oczekujemy najgorszego. A to nie jest droga do celu. No może trochę... ale okrężna i wyboista. Wystarczy zapytać. Ja nie pytałam. Ja odpowiedziałam.
...No i jestem zaręczona :)

16.11.2006 r. obroniłam pracę magisterską, dzięki czemu oficjalnie mogę się już podpisywać tymi trzema literkami.

Co z tego? Jak narazie nic. Może tyle, że straciłam ubezpieczenie zdrowone i w związku z tym musiałam zarejestrować się w Urzędzie Pracy.

Jestem bezrobotną absolwentką Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizacji Marketing Medialny i Public Relations.

Ktoś potrzebuje bezrobotnego PR-owca? ;)

Nie pracuję od jakiegoś czasu i dzięki temu mam dużo czasu, który mogę poświęcać na oglądanie i czytanie wiadomości. Jestem przerażona...

Im dłużej słucham wypowiedzi posłów koalicji rządzącej, tym bardziej boję się o swoją przyszłość. Sklejanie kawałków w jedną całość tworzy przerażający obraz rzeczywistości, która siłą rzeczy i mnie dotyczy. Kiedy słyszę o czym mowią posłowie P-i-S na swoich konferencjach, jaką nienawiścią zieją i do czego roszczą sobie prawa, przypomina mi sie inny kraj i inna partia... Jak ktoś nam nie pasuje, to jest w "układzie" i trzeba go zniszczyć. Jak prawo nam nie pasuje, to trzeba je zmienić. Interpretacja jedyna i właściwa, to interpretacja P-i-S. Zamachy na swobody obywatelskie i demokratyczny ustrój są "uzdrawianiem" państwa i wszyscy powinniśmy być wręcz wdzięczni, ze P-i-S ratuje nas biedne robaczki. Jesu...!

W głowie się nie mieści, jak podle i chamsko można się jeszcze zachować. Jak długo można kłamać w żywe oczy. Niedobrze mi sie robi jak słyszę posła Z. (P-i-S), którego mama nie nauczyła szacunku do drugiej osoby i dobrego wychowania. Jeszcze gorzej jak słyszę posła L. (S-a-m-o-o-b-r-n-a), który obiecuje rozdawnictwo naszych pieniędzynie zwracając uwagi, jak drogo my sami za to zapłacimy. Przełączam gdy słyszę posła W. (L-P-R), który psuję opinię mojemu krajowi w oczach całego świata. No co za gnidy rządzą moim państwem??? Nie mają prawa odwoływać się do mojego sumienia, bo kłamią i knują.

Już nie jestem patriotką i chyba w końcu ucieknę z tego kraju. Rządzący coraz bardziej mnie do tego przekanują.
Gdy przypominam sobie jak przejmowali władzę faszyści we Włoszech, włos mi się na głowie jeży, bo widzę analogie...

Czasem złośliwość rzeczy martwych to nie koniec serii pomyłek. Ile razy zdarzyło mi się uderzyć głową w półkę, która wisi na tym samym miejscu od lat. Albo strącić kilka rzeczy, jedna po drugiej. Albo dostać w oko kremem atakującym z zasadzki, zaraz po otwarciu drzwiczek szafki. Albo wdepnąć po ciemku w jedną z zabawek psiaka, które jak zwykle tworzą istne pole minowe.
Ja ostatnio przeżywam czarną serię dziwacznych zdarzeń, które czasem przyprawiają o zwątpienie w sens życia i własnego marnego istnienia. Żyje dalej w tych oparach absurdu i sama się sobie dziwię, że wciąż nie wierzę w czarne koty, drabiny i plucie przez lewe ramię.
Czy ja się namagnesowałam, że głupie sytuacje przyciągam?

Właściwie to nie chciałam go kasować, bo siłą rzeczy jest częścią mnie. Zabrakło mi jednak ochoty, a przede wszystkim serca do spisywania własnych myśli.
Ostatnio jednak wiadomości jakieś przypomniały mi o blogowym światku. Że taki wciąż istnieje, a nawet się rozwija. No i jestem.
Heh, nie wiem kto został ze "starej brygady", bo jeszcze nie odważyłam się zerknąć na Wasze strony. Nie wiem czy bardziej brakuje mi odwagi, czy może po prostu się trochę wstydzę. Że na tak długo zapomniałam, odłożyłam, zamknęłam. Nie wiem też na jak długo wrócę. Nie wiem, czy to nie chwilowy kaprys, nostalgia czy może tęsknota za czymś swoim, za własnym małym światkiem.
Ciekawa jestem co u Was...